همه ی اسمهای ما

فایل صوتی
چند وقت پیش که برای انجام کاری به دانشگاه سابق ام رفته بودم، مورد جالبی رو متوجه شدم. مورد این بود: اغلب خانمهای کارمند دانشگاه ما حساسیت عجیبی در مورد اسم کوچک شان دارند.

در قسمت اداری دانشگاه ما رسم است که اغلب کارمندها اسم و سمت اداری شان را روی میز کارشان داشته باشند تا حداقل دانشجوی بیچاره بداند با چه کسی طرف است - البته این منحصر به دانشگاه ما نیست و در اغلب ادارات این رسم وجود دارد- اما تقریبا تمام خانم های کارمند دانشگاه ما با یک کاغذ سفید یا لاک غلط گیر روی اسم کوچک شان را پوشانده بودند تا قابل خواندن نباشد.

نمی دانم واقعا این حساسیت ها در مورد اسم کوچک بخصوص در مورد خانم ها از کجا ناشی می شود؟ - بارها از خانمها شنیده ام که به اطرافیان شان می گویندکه مرا در حضور افراد غریبه با اسم کوچک صدا نکنید- و اینکه چطور ممکن است در دانشگاه که یک محیط آموزشی است و اغلب افرادی که به آنجا رفت و آمد می کنند باید آدمهای فرهیخته ی این جامعه باشند حدس و گمان سوء استفاده از اسم برای کسی پیش بیاید؟

دلیلش را البته من نمی دانم. دلیلش را باید از یک جامعه شناس یا روانشناس پرسید. من فقط می توانم طرح سوال کنم، همین.

تجربه های آزاد