عل اصگر عاشقتم...ایول!

دستت درد نکنه عمو ابراهیم من که کارم شده بساط ناهارو تو دیار کفر بشینم پای برنامه های نیمچه وطنی شما نوش جان کنم تا بیشتر بهم بچسبه.
این اخبار شونصد سال بعد خیلی هم باحاله انقدر مردم تو ذوق نزنن خیلی توپه خصوصا مجریش که خیلی خنده احرا میکنه...
یه انتقاد گنده دارم برات : فرض کن یه روزی رادیو زمانه میشه جامعه ایران و دولتمردان اون موقع ایران , ولی شما که دم از آزادی میزنین حیف نیست هیچ کدوم از مردم کشورتون نتونن نظرشونو آزادانه بگن و آزادانه کامنت برازن ؟یا باید کامنت ها توسط شورای قیچی به دستان گلچین بشن و هرکدوم که حاوی انتقاد یا حتی بد و بیراه به من و شما باشه پاک بشه ؟
به خدامون که به این هم نمیگن آزادی
اینو میگم :
(نظر شما پس از تایید دبیر وب‌سایت منتشر می‌شود.)
!!!
به هر خال از زحمت های شما ممنونم عمو
. . . . . . . . . . .
زمانه ـ ممنون از حسن نظر و توجه ای که دارید.
راستش آنطور که شما نوشته و پنداشته اید، در رادیو زمانه شورای قیچی به دستانی وجود ندارد.انتفاد را هر چه باشد می شنویم، گاه اما در نظرات رسیده، هتاکی و فحاشی به کسی یا ندیده گرفتن حرمت انسانی افراد است که انتشار آن نادرست است.

با این سرعت ایفتزاح اینترنت ایران ، ما که نتونستیم ببینیم. ولی هر چی هست ندیده قبولت داریم

اخبارِ چهل سال بعد بسیار بی مزّه است،
امّا با این لیریکی که روی آن آوازِ خواندی! مُردم از خنده!

آقای نبوی عزیز امیدوارم که حالت خوب و دلت مانند کلامت شاد باشد. پس از مدتها به یکی از برنامه هایت نگاه کردم و سعی کردم کارهای جدیدت را با آنچه در ایران نوشته ای، در ذهن، مقایسه کنم. متاسفانه باید بگویم که احساسم این بود که در کارت پس رفت داشته ای و طنزت به طور عمومی به سوی هجو سوق دارد. گرچه در کار «از این ستون به آن ستون» از ترکیب خوب تصویر به منظور متنوع کردن کار استفاده کرده ای، که شاید هم که این بخش کار از خلاقیت خود رادیو زمانه باشد، اما کارت و قلم تو از آن صلابت و استواری طنز گذشته دور شده است. این خطر متاسفانه متوجه همه کسانی است که به اجبار از تب و تاب حوادث داخل کشور دور می شوند. با همه احترامی که به کار و تداوم کارت قائل هستم، امیدوارم به این نکته هم توجه کنی که تولید و کار مدام بدون توجه به کیفیت آن آرام آرام انسان را به سویی سوق میدهد که شایسته او نیست. لهجه ترکی در کارهایت هم گاهی تو را به کلاه روستایی و تکراری صمدِ پرویز صیاد نزدیک میکند که آن هم به دور از شخصیت سازی در هر طنز جدی است.
برایت آرزوی موفقیت و سلامتی دارم.
اصغر نصرتی (چهره)

با عرض سلام و خسته نباشيد خدمت تمامي دست اند كاران راديو زمانه و مخصوصاً سيد ابراهيم نبوي عزيز كه با طنازي خود در اين وضع اسفناك مردم، دل آنها را شاد مي كند.
من خود يكي از ااره كنندگان يك سايت هستم. و از اينكه با اين سايت زيبا و پر بار و مفيد در ارتباط هستم بسيار شاد و مسرور هستم.
باشد كه هميشه موفق و سر بلند باشيد.