اندیشه سیاسی

بت‌وارگیِ صندوقِ رأی

سعید حجاریان/ سایت نوروز: دقّت در مورد جامعه‌ی مدنیِ الجزایر، قبل از سرکوب آن توسّط ارتش، نشان می‌دهد که در خاورمیانه این امکان وجود دارد که نیروهای ضدّدموکراسی، از طرق دموکراتیک، به خود سازمان بدهند و قدرت را به دست گیرند و به تخریب نهادهای دموکراتیک و مدنی دست یازند. پس، گاهی ممکن است جامعه‌ی مدنی ضدّدموکراتیک عمل کند.

نقد و نظری بر دو مقاله از اکبر گنجی

هاتفی: « تبیین ساختار سیاسی نطام جمهوری اسلامی و شناخت هیئت حاکمه آن بحثی است اساسی که در مقاطعی مانند انتخابات اوج می‌گیرد. آقای اکبر گنجی در دو مقاله «دموكراتيزاسيون در برابر سلطانيزاسيون» نگاه نادرست به «ساختار سياسى ايران و دولت احمدی و مجلس سلطانی» به آن پرداخته است.»

بیرحمی و عظمت‌طلبی شبه فاوستی سلطان ـ بخش دوم

اکبر گنجی: «رژیم جمهوری اسلامی نظام فاشیستی و توتالیتر یا دیکتاتوری نظامی نیست، بلکه رژیم سلطانی است. پروژه‌ی دموکراتیزاسیون در برابر پروژه‌ی سلطانیزاسیون قرار دارد. با زدن سلطان و کنار نهادن وی، لزوماً دموکراسی محقق نخواهد شد. کنار نهادن نظام سلطانی شرط کافی نظام دموکراتیک نمی‌باشد، اما کنار نهادن نظام سلطانی شرط لازم فرایند دموکراتیزاسیون است.»

بیرحمی و عظمت‌طلبی شبه فاوستی سلطان ـ بخش اول

عمده‌ترین و اصلی‌ترین انتقاد بر احمدی‌نژاد، در زمینه‌ی سیاست خارجی است. گفته می‌شود که وی با اتخاذ سیاست‌های نادرست و بیان سخنان نسنجیده و نابخردانه، ایران را در مقابل جهان غرب قرار داده و کشور را با خطر حمله‌ی نظامی (آمریکا، اسرائیل) مواجه کرده است. این مدعا با واقعیت انطباق ندارد. اگر قرار باشد در ساختار سیاسی ایران شخصی به‌عنوان مسئول این وضعیت خطرناک به مردم معرفی شود، بیش از همه آقای خامنه‌ای (فرمانده کل قوا) سزاوار پذیرش این مسئولیت است، نه احمدی‌نژاد.

دموکراتیزاسیون در برابر سلطانیزاسیون (بخش دوم)

اکبر گنجی: «هر گونه تحلیلی از وضعیت کشور که فاقد نقش رهبر در مسائل کشور باشد، تحلیلی نادرست و بی‌اعتبار است. نادیده گرفتن قدرت اصلی و ذکر نکردن نقش کسی که بیشترین قدرت را در نظام حقوقی و حقیقی دارد، هر علت یا انگیزه‌ای داشته باشد، تحلیل را غیر واقعی و استراتژی سیاسی را بی‌محتوا و بی‌اثر خواهد کرد.»